لرد بایرون که در عمارت بزرگی در سواحل دریاچه ژنو زندگی می‌کند، میزبان پرسی و مری شلی می‌شود. آن‌ها به همراه کلر کلرمونت، معشوقه بایرون، و با کمک مواد توهم‌زا، شب‌نشینی‌ای از داستان‌های ترسناک به راه می‌اندازند. با این حال، وقتی با وحشت‌هایی روبرو می‌شوند که ظاهراً ساخته ذهن خودشان است، تشخیص توهم از واقعیت دشوار می‌شود.

فیلمی زندگی‌نامه‌ای درباره هاوارد مارکس، قاچاقچی ولزی ماری‌جوانا در دهه ۱۹۷۰، که طرح‌های خلاقانه قاچاق او باعث موفقیت بزرگش در تجارت مواد مخدر شد و همچنین او را به همکاری با ارتش آزادی‌خواه ایرلند (IRA) و سازمان اطلاعات بریتانیا کشاند. بر اساس زندگی‌نامه مارکس با همین عنوان.

هفت نفر که در یک خانه وحشت گرفتار شده‌اند، درمی‌یابند که تنها راه برای زنده بیرون آمدن این است که ترسناک‌ترین داستان‌های خود را تعریف کنند.

بارلی اسکات بلر، ناشر ادبیات روسی مستقر در لیسبون که به طور غیرمنتظره‌ای شروع به همکاری با سازمان اطلاعات بریتانیا می‌کند، مامور می‌شود تا درباره اهداف دانته تحقیق کند؛ دانشمندی دگراندیش که در اتحاد جماهیر شوروی در حال فروپاشی تحت سیاست‌های باز جدید گرفتار شده است.

راسل با اطمینانی خیره‌کننده در زمان و مکان حرکت کرده و زندگی خود را در مجموعه‌ای از اپیزودهای نامتعارف و مرتبط به هم بازسازی می‌کند؛ از دوران کودکی‌اش در دهه سی در ساوت‌همپتون، اولین تجربه جنسی‌اش هنگام تماشای پینوکیوی دیزنی، دوران مدرسه در کالج دریایی پانگ‌بورن، مشاغل اولیه در نیروی دریایی تجاری و نیروی هوایی سلطنتی، دوران رقص در کلوپ باله شپردز بوش و البته دوران حرفه‌ای‌اش به عنوان فیلمساز که با یک مصاحبه فوق‌العاده با هیو ولدون برای شغلی در برنامه مانیتور آغاز شد.

لندن، انگلستان، ۵ نوامبر ۱۸۹۲، شب گای فاکس. نمایشنامه‌نویس مشهور اسکار وایلد و معشوقش لورد آلفرد داگلاس مخفیانه به یک روسپی‌خانه مجلل می‌روند؛ جایی که مالک آن، آلفرد تیلور، غافلگیری ویژه‌ای برای این نویسنده سرشناس آماده کرده است: اجرای خصوصی و بسیار خاص از نمایشنامه او به نام سالومه که توسط مقامات ممنوع شده بود و خود تیلور و ساکنان عجیب این عمارت انحصاری در آن نقش‌آفرینی می‌کنند.

این فیلم از طریق اجراهای کنسرت و مصاحبه‌ها، نگاهی جامع به گروه راک پیشگام بریتانیایی، «د هو»، ارائه می‌دهد. فیلم دیوانه‌بازی‌های عجیب و رفتارهای جنجالی آن‌ها را از زمان شکل‌گیری اولیه گروه در سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۸ به تصویر می‌کشد. این اثر به ویژه شامل آخرین اجرای گروه با درامر قدیمی‌شان، کیت مون، است که در می ۱۹۷۸ در استودیوهای شپرتون، سه ماه پیش از مرگ او، فیلم‌برداری شد.

زندگی جنجالی و پرهیاهوی رقصنده آمریکایی دهه ۱۹۲۰، ایزادورا دانکن، که کن راسل او را «نیمی نابغه و نیمی شیاد» توصیف کرده است.